کوک کن ساعتِ خویش !

 

http://blackrazor.persiangig.com/blackrazor/bitabi.jpg

 

کوک کن ساعتِخویش ! 

              اعتباری به خـروسِ سـحری ، نیســت دگر 
                      
دیـر خوابیده و برخاسـتــنـش دشـوار اسـت

کوک کن ساعتِ خویش!

               که مــؤذّن،شبِ پیـش دسته گل داده به آب 
                     
و در آغــــوش ســــــــحر رفــتــه به خــــــواب ...

کوک کن ساعتِ خویش

              شاطری نیست در این شهرِ بزرگ که سحر برخیزد
                    
شاطران با مددِ آهـــن و جوشِ شـیرین دیر برمی خیزند

کوک کن ساعتِ خویش ! 

             که ســــــــــــــحر گــاه کـــســـــــــی
                  
بقــچه در زیربغل ، راهــــــیِ حمّامی نیست
                          
که تو از لِخ لِخِ دمپایی و تک سرفه ی او برخیزی

کوک کن ساعتِ خویش!

            رفـــتــــــــــگر مُــــــرده و ایـــن کوچـــــه دگر
                   
خالی از خِش خِــشِ جارویِ شبِ رفتگر است

کوک کن ساعتِ خویش!

            که در ایـــن شـــــهر ، دگـر مســتی نیســـت
                
که تو وقتِ سحر،آنگاه که از میکده برمی گردد
                       
از صدای سخن و زمزمه ی زیرِ لبـــش برخیزی

کوک کن ساعتِ خویش ! 

           اعتباری به خروسِ ســــحری نیســت دگر ،
                
و در ایـــن شــهر ســـحرخیزی نیســـــــــت
                       
و ســــــــــحر نـــــــــــــزدیک اســـــــــــت.....

 

           شاعر: کیوان هاشمی
/ 1 نظر / 30 بازدید
درسا

سلام علت من رو فهمیدی . ناراحتی . من خیلی به خدا عذاب وجدان دارم بیا سر بزن بگو بخشیدی